Led i plamen je poslednja od tri simboličke suprotnosti koje Puškin u tri stiha svog Onjegina da bi ilustrovao razliku između glavnog lika svoga romana i Lenskog. Ovaj model Šutić primenjuje u svojoj knjizi, baveći se estetikom naše narodne poezije, zatim poezijom Momčila Nastasijevića, Radeta Drainca i niza drugih srpskih pesnika.